Schr. verdedigt de stelling dat alle geïnspireerde dichtertaal af te leiden is van de magische taal, gebruikt in de oeroude cultus der Maangodin, die o.a. bewaard werd in de midden-Aziatische en Griekse mysteriënriten en de Keltische dichterscholen.
Schr. verdedigt de stelling dat alle geïnspireerde dichtertaal af te leiden is van de magische taal, gebruikt in de oeroude cultus der Maangodin, die o.a. bewaard werd in de midden-Aziatische en Griekse mysteriënriten en de Keltische dichterscholen.
